Jeukende handen, ingrijpen of niet?

We hebben jeukende handen, ’t liefst trekken we de biodiversiteit direct het bos in.

“Laat voedselbossen met rust (zeker een jaar of 4/5), en volg wel vanaf het begin hoe het zich ontwikkelt.” Dat is de theorie.

Inmiddels hebben we vrijwel alle bomen en struiken aangeplant, en zijn we bezig met delen van de kruidlaag. Maar een voedselbos is vooral een les in geduld….

jonge meidoorn, nu nog een spriet straks een mooie grote boom die schaduw geeft.

En dat is lastig want: de eerste jaren groeien er kleine sprietjes van bomen en struiken middenin onkruid zoals distels, brandnetels, zuring en gras….  niet altijd even spectaculair om te tonen, want:
het grote transformatieproces speelt zich af in de bodem, buiten ons zicht.
Bezoekers zien aan het begin van een rondleiding een woeste brandnetelpartij en zien aan het einde pas de structuur van het groeiende bos…

 

Vaak jeuken onze handen om in te grijpen, maar we weten dat we geduld moeten hebben…. Lees “Jeukende handen, ingrijpen of niet?” verder

De Lisdodde “in het zonnetje”

Bij lisdodde denk je eerder aan de sigaren dan eetbaar, maar niets is minder waar!
De lisdodde is een inheemse plant die op de Gedeelde Weelde geweldig groeit, en wat is ie nuttig!
Toen de graafmachine de poel gegraven had was de aarde kaal, in de poel en eromheen.
De pollen lisdodde waren door het graven overal terecht gekomen en sloegen zelfs midden in het weiland aan! In de poel kwam ze in een jaar tijd volledig tot hun recht.

Lees “De Lisdodde “in het zonnetje”” verder

Eindelijk: Regen!

Regen regen

allerwegen
rechte stralen
water water
langs de muren
langs de palen
vallen vallen
langs de bomen…..

(uit het gedicht: Regen regen ) van Jan Hanlo (1912-1969).

de asperges knallen de grond uit.

Na al die droogte viel er poëzie uit de lucht: de regen die heel hard nodig is. We gieten weliswaar trouw maar er gaat niets boven een prachtige regenbui!
Je ziet de kiemplantjes van de bodembedekkers met de dag groeien, heerlijk. Lees “Eindelijk: Regen!” verder

Na een lange droogte, regen!

droogte aprilWegwaaiend zaad

Eindelijk, we hebben er lang op moeten wachten maar daar is de regen. Heerlijk! We kunnen zaaien, en dat is hard nodig.
De graafmachine had de grond behoorlijk kaal gemaakt en  in combinatie met de droogte zag het er zo uit: Dit is natuurlijk dramatisch. Maar zaaien op zulke droge grond heeft geen zin, het zaad waait weg en dus is geduld geboden. Lees “Na een lange droogte, regen!” verder