Jeukende handen, ingrijpen of niet?

We hebben jeukende handen, ’t liefst trekken we de biodiversiteit direct het bos in.

“Laat voedselbossen met rust (zeker een jaar of 4/5), en volg wel vanaf het begin hoe het zich ontwikkelt.” Dat is de theorie.

Inmiddels hebben we vrijwel alle bomen en struiken aangeplant, en zijn we bezig met delen van de kruidlaag. Maar een voedselbos is vooral een les in geduld….

jonge meidoorn, nu nog een spriet straks een mooie grote boom die schaduw geeft.

En dat is lastig want: de eerste jaren groeien er kleine sprietjes van bomen en struiken middenin onkruid zoals distels, brandnetels, zuring en gras….  niet altijd even spectaculair om te tonen, want:
het grote transformatieproces speelt zich af in de bodem, buiten ons zicht.
Bezoekers zien aan het begin van een rondleiding een woeste brandnetelpartij en zien aan het einde pas de structuur van het groeiende bos…

 

Vaak jeuken onze handen om in te grijpen, maar we weten dat we geduld moeten hebben…. Lees “Jeukende handen, ingrijpen of niet?” verder

Lekker veen, proef de bodem

Veen, we hebben het leeg gepompt en daardoor laten zakken, we hebben het opgestookt, dichtgereden met trekkers (want die houden niet van veen)
maar ook: dé plek waar lisdodden groeien (eetbaar), watermunt, tomaten, koeien, misschien wel een bodem om whisky te gaan stoken? Gagel om mee te koken en te roken en te brouwen…..
Van een van onze vrijwilligers (Jan Strijker) kreeg ik de volgende kijk tip: “Joël wordt verrast door de frisse eigenschappen van veen.

Tijdens het kijken raakte ik meer en meer overtuigd: Een toekomst voor een nat voedselbos is er zeker, hier krijg je trek van!
link naar de uitzending
Joël Broekaert is een Nederlands culinair journalist, hij onderzoekt in de serie “lokaal” of je de bodem kan proeven.

De boom zoemt…

Niet eetbaar maar zo hard nodig: Frangula Alnus

Op zoek naar iets wat ik water moest geven hoorde ik een indrukwekkend geluid, hard gezoem. Een van de bomen zoemde….. Dat verwachtte ik niet zo tussen de bomen van het geriefbosje achterin het voedselbos. Ik ging op zoek  naar het geluid en kwam bij een boom uit.Dat verbaasde me, tot nu toe koppelde ik bijen vooral aan bloemen in het veld; klavers, margrieten, goudsbloem, phacelia, etc….
Dat bijen ook bomen nodig hebben had ik nog niet op mijn netvlies staan.
Maar wat is dat prachtig: een boom vol met zoemende hommels die zich te goed deden aan de nectar van de boom. Mijn app op de telefoon gaf aan dat dit de Frangula Alnus is, ook wel Sporkehout.
Sporkehout heeft een voorkeur voor een zure, natte tot vochtige bodem in allerlei bostypen. Uit afgehakte of gezaagde takken groeit Sporkehout weer snel uit. Daar lijkt de Nederlandse naam van afkomstig te zijn: in Sporkehout is sprokkelhout te herkennen. Sporkehout is goed herkenbaar aan de armbloemige trosjes met groenachtig tot witte bloemetjes die in de oksels van bladeren staan. De gaafrandige bladeren staan verspreid aan de takken. De besachtige vruchten kleuren van helder groen eerst rood en later zwart.

De bessen zijn niet eetbaar maar gelukkig ook heel erg vies. Zo is niet alles eetbaar in het voedselbos, maar wel nodig en nuttig.

de app ObsIdentify is een product van Observation International, in een samenwerking met COSMONiO Imaging BV, Naturalis Biodiversity Center en Natuurpunt.

De Lisdodde “in het zonnetje”

Bij lisdodde denk je eerder aan de sigaren dan eetbaar, maar niets is minder waar!
De lisdodde is een inheemse plant die op de Gedeelde Weelde geweldig groeit, en wat is ie nuttig!
Toen de graafmachine de poel gegraven had was de aarde kaal, in de poel en eromheen.
De pollen lisdodde waren door het graven overal terecht gekomen en sloegen zelfs midden in het weiland aan! In de poel kwam ze in een jaar tijd volledig tot hun recht.

Lees “De Lisdodde “in het zonnetje”” verder

Eindelijk: Regen!

Regen regen

allerwegen
rechte stralen
water water
langs de muren
langs de palen
vallen vallen
langs de bomen…..

(uit het gedicht: Regen regen ) van Jan Hanlo (1912-1969).

de asperges knallen de grond uit.

Na al die droogte viel er poëzie uit de lucht: de regen die heel hard nodig is. We gieten weliswaar trouw maar er gaat niets boven een prachtige regenbui!
Je ziet de kiemplantjes van de bodembedekkers met de dag groeien, heerlijk. Lees “Eindelijk: Regen!” verder

Na een lange droogte, regen!

droogte aprilWegwaaiend zaad

Eindelijk, we hebben er lang op moeten wachten maar daar is de regen. Heerlijk! We kunnen zaaien, en dat is hard nodig.
De graafmachine had de grond behoorlijk kaal gemaakt en  in combinatie met de droogte zag het er zo uit: Dit is natuurlijk dramatisch. Maar zaaien op zulke droge grond heeft geen zin, het zaad waait weg en dus is geduld geboden. Lees “Na een lange droogte, regen!” verder

Een spichtbleke distel

Stokken weg en een gemaaid pad

Wat hadden we vanmiddag weer een fantastisch zonnetje! We hebben bijna alle 5 meter stokken verwijderd en het pad gemaaid. Dat is een mijlpaal, alle oriëntatie hulpmiddelen weg en door het maaien van het pad krijgt het voedselbos vorm! Het hobbelige pad achter de berg heeft Jan met de ‘campagnole’ losgemaakt, wat een handig apparaat. We wijden er later een aparte post aan. Lees “Een spichtbleke distel” verder

Hoe het allemaal begon….. zomer 2019

Versterk de natuur en (de) aarde geeft ons een bijzondere oogst van fruit en groente. Voedselbos Gedeelde Weelde, een werkplaats voor iedereen, om te leren, ontdekken, experimenteren, kennis delen en te
ontmoeten en verhip … ook te oogsten.

handtekening VGW

Padden, noten, appels, ringslangen, mierikswortel, japanse wijnbessen, fazanten en asperges in plaats van een groene woestijn. Ontmoeten, werken inspireren in de natuur met oogst! Bijen, vogels, en amfibieën hebben het steeds moeilijker. Bomen planten maakt echt een verschil. Help de natuur en krijg er een mooie oogst van bijzonder fruit en groenten voor terug! Lees “Hoe het allemaal begon….. zomer 2019” verder